سه شنبه 30 تیر1388

اطلاعیه‌ها

تارنگار "میوز نوشت" هم با مطالبی راجع به فیلم‌های "درباره الی"، "پسر تهرونی" و "خروس جنگی" به روز شد:

http://musenevesht.blogfa.com/post-6.aspx

| شماره: 29 | میوز خلاق (بابی) |

سه شنبه 23 تیر1388

یادداشت

انتشار کتاب‌ها، جزوات، ویژه‌نامه‌ها و این قبیل موارد که مختص به فیلمنامه‌نویسی باشند، به پیشرفت این حرفه در سینمای ایران کمک می‌کند. در حال حاضر، فقط یک ماهنامه‌ی تخصصی فیلمنامه‌نویسی در ایران منتشر می‌شود که چندی قبل با انتشار ۸۱ مین شماره‌اش، هشت ساله شد.

طی این هشت سال، فیلمنگار با انتشار متن فیلمنامه‌های ترجمه شده و مقالات آموزشی به رشد فیلمنامه‌نویسی در ایران کمک زیادی کرد. اما این ماهنامه با وجود حسن‌هایش کم‌ایراد نیست که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنم:

(۱) بانک فیلمنامه: از شماره ۷۳ به بعد، دیگر شرایط ثبت طرح و فیلمنامه در بانک فیلمنامه خانه‌ی سینما درج نمی‌شود. بهتر است این رویه دوباره از سر گرفته شود و علاوه بر آن، اطلاعات بانکی مربوطه نیز (شماره حساب، شعبه بانکی، صاحب حساب) نیز ثبت شوند.

(۲) هرچه از شماره‌های آغازین این ماهنامه به شماره‌های پسین نزدیک می‌شویم، شمار و تعداد صفحات مربوط به مقالات آموزشی کم می‌شود. در عوض، تعداد صفحات مربوط به میزگردهایی که مطالب مفید مطرح شده در آن‌ها به اندازه‌ی یک مقاله‌ی چند پاراگرافی هم نیست، زیادتر می‌شود!

(۳) تحلیل فیلمنامه، به معنای واقعی کلمه، به ندرت در شماره‌های اخیر این ماهنامه دیده می‌شود. تحلیل فیلمنامه با نقد فیلم فرق دارد. نمونه‌های خارجی تحلیل فیلمنامه را می‌توانید در سایت‌های آمریکایی پیدا کنید و با نحوه‌ی نوشتن‌شان آشنا شوید. نقد فیلم را در ماهنامه‌های فیلم، صنعت سینما و نشریات مشابه می‌خوانیم و لزومی ندارد که به خاطر خواندن چنین مطالبی، ماهنامه‌ی فیلمنامه‌نویسی بخریم! برخی از نقدها هم که تحت عنوان "تحلیل" به خواننده تحمیل می‌شوند، خود فیلم را ول می‌کنند و به کشف توطئه‌های استکبار جهانی و این قبیل موارد می‌پردازند که گاه خواننده گمان می‌کند که در حال خواندن یک روزنامه‌ی سیاسی خاصی است. مطمئناً جای چنین مطالبی در نشریات تخصصی فیلمنامه‌نویسی نیست، چون هیچ ربطی به فیلمنامه‌نویسی ندارند!

(۴) کتاب‌های فیلمنامه‌نویسی منتشر شده در ایران، خیلی کم در این ماهنامه مورد اشاره یا بررسی قرار می‌گیرند. بهتر است این ماهنامه، رویکرد بهتری نسبت به این آثار داشته باشد و علاوه بر معرفی و بررسی آن‌ها، به انتشار گزیده مطالب، گفتگو به نویسنده یا مترجم و نظر چند فیلمنامه‌نویس برجسته‌ی ایرانی یا خارجی درباره‌ی آن کتاب اقدام نماید.

(۵) پس از هر فیلمنامه‌ی کاملی که در این ماهنامه منتشر می‌شود، گاهی وقت‌ها گفتگو با فیلمنامه‌نویس چاپ نمی‌شود. بدتر از همه اینکه، به جای تحلیل آن‌ها، هر از گاهی فقط نقد فیلم درج می‌شود. همانطور که قبلاً بدان اشاره کردم، در ماهنامه‌ای که مختص به فیلمنامه‌نویسی است باید به جای نقد فیلم، تحلیل فیلمنامه درج شود. البته در کتاب‌های آموزشی ترجمه شده در ایران، خصوصاً کتاب‌های لیندا سیگر و رابرت‌ مک‌کی هم نمونه‌هایی از تحلیل فیلمنامه به چشم می‌خورد که بهتر است نویسندگان این ماهنامه آن‌ها را مطالعه کنند و شیوه‌ی صحیح نوشتن "تحلیل فیلمنامه" را فراگیرند.

(۶) معمولاً سالی یکی دو فیلمنامه‌ی خوب در سینمای ایران نوشته می‌شود. بهتر است فیلم‌نگار برای این‌ها پرونده‌های ویژه‌ای تشکیل دهد ـ یعنی یک شماره ویژه منتشر کند ـ و ضمن انتشار متن کامل این فیلمنامه‌ها (در فرمت مناسب فیلمنامه)، با نویسندگان آن‌ها مصاحبه‌های مفصل و فنی داشته باشد و روند شکل‌‌گیری و خلق آثار مذکور زیر ذره‌بین قرار دهد.

(۷) بخش "اتفاق" این ماهنامه، بهتر است کمی بیشتر اخبار مربوط به فیلمنامه‌نویسی را در سینمای ایران و جهان تحت پوشش قرار دهد.

| شماره: 28 | میوز خلاق (بابی) |